Een recent onderzoek uitgevoerd door het Instituut voor Internationale en Europese Zaken in Dublin heeft licht geworpen op de aanzienlijke financiële implicaties die een mogelijke hereniging van Ierland met zich mee zou brengen. Uit het onderzoek blijkt dat als Noord-Ierland zich zou verenigen met de Republiek Ierland, dit ongeveer 5% van het bruto nationaal inkomen (bni) van de republiek zou kosten. Dit cijfer zou potentieel kunnen stijgen tot 10% van het bni als er aanpassingen worden gedaan om de sociale uitkeringen en de lonen in de publieke sector tussen de twee regio's op elkaar af te stemmen, wat een aanzienlijke impact zou hebben op de overheidsuitgaven.
De bevindingen van het rapport suggereren dat een dergelijke financiële last voor de Republiek Ierland zou resulteren in aanzienlijke belastingverhogingen en bezuinigingen op de overheidsuitgaven. Volgens John FitzGerald, een van de auteurs van het onderzoek, zou de druk op de Ierse economie om de behoeften van Noord-Ierland te financieren leiden tot een drastische vermindering van de levensstandaard van het Ierse volk. Dit roept zorgen op over de haalbaarheid en duurzaamheid van de Ierse eenheid zonder economische druk op de burgers te leggen.
Sinn Fein, een prominente politieke partij die pleit voor Ierse eenheid, heeft actief campagne gevoerd voor een verenigd Ierland. Het rapport benadrukt echter de economische uitdagingen die moeten worden aangepakt voordat een dergelijke significante politieke verandering kan plaatsvinden. Het verschil in productiviteitsniveaus tussen Noord-Ierland en de rest van Groot-Brittannië wordt gezien als een belangrijk probleem dat moet worden opgelost om de financiële gevolgen van de hereniging te verzachten.
Hoewel de auteurs van de studie erkennen dat er stappen kunnen worden ondernomen om de financiële lasten van de hereniging te verlichten, zoals het verhogen van de productiviteit in Noord-Ierland, voorspellen zij dat het minimaal twintig jaar zal duren om de gevolgen van de hereniging aanzienlijk te verkleinen. Dit houdt in dat alle plannen voor Ierse eenheid vergezeld moeten gaan van economische strategieën voor de lange termijn om een soepele transitie te garanderen en de negatieve gevolgen voor de economieën van beide regio's te minimaliseren.