Katika kipindi cha kizazi, China imekuwa mkopeshaji mkuu zaidi wa kujitegemea kwa nchi zinazoendelea, kufuatia mtindo wa upanuzi wa biashara na kujenga ushawishi sawa na kuenea kwa nguvu ya kiuchumi ya Marekani katika karne ya 20. Sasa, kutokana na kuongezeka kwa idadi ya mataifa maskini yanayokabiliwa na masuala ya madeni, China inatumia akiba yake kubwa ya benki kuu kujiimarisha kama chanzo cha fedha za dharura kusaidia baadhi ya nchi hizo hizo ilizozikopesha hapo awali. Katika utafiti wa hivi majuzi, wanauchumi wamegundua kuwa Beijing imetoa msaada wa dola bilioni 240 kwa nchi 22, zikiwemo Pakistan, Argentina, na Nigeria tangu mwaka 2000. Hii imeunda mfumo mpya wa utoaji wa mikopo ya uokoaji mipakani kwa nchi zilizo katika dhiki ya madeni, ambayo inapinga mifumo inayoongozwa na Marekani iliyoanzishwa tangu miaka ya 1940. Uchina imekuwa mkopeshaji mwenye ushawishi wa suluhisho la mwisho, haswa wakati wa janga la COVID-19, ikipeleka zaidi ya robo tatu ya pesa, au dola bilioni 185, kutoka 2016 hadi 2021. Idadi hii ilizidi dola bilioni 144 zilizotolewa na Shirika la Fedha la Kimataifa katika kipindi hicho, ingawa IMF ilitoa dola bilioni 650 katika ongezeko maalum la janga la upendeleo mnamo Agosti 2021 ambalo nchi zinaweza kutumia ili kuongeza akiba. Hali hii pia inachochea ushindani kati ya Marekani na China.
Misaada mingi iliyotolewa na Uchina ilipatikana kupitia njia za kubadilisha fedha za kigeni za PBOC, ambazo kimsingi ni mikopo ya riba ya chini kati ya benki kuu. Katika kipindi cha miaka ishirini iliyopita, PBOC imejadili makubaliano ya kubadilishana yenye thamani ya takriban dola bilioni 580 na nchi 40 na kambi za biashara ili kuhimiza matumizi ya kimataifa ya sarafu ya China, renminbi, kwa madhumuni ya biashara na kibiashara. Utafiti huo uligundua kuwa angalau dola bilioni 170 zimetolewa kwa njia hizo za mkopo na nchi 22, wakati dola bilioni 70 zilizobaki zimekuja kupitia mikopo kwa serikali kutoka kwa benki na kampuni zinazomilikiwa na serikali ya China. Ongezeko la mikopo kupitia PBOC linahusiana na mpango wa Rais Xi Jinping wa "Belt and Road", msukumo wa nguvu laini ambao umefadhili dola bilioni 900 katika miundombinu na miradi mingine duniani kote. Wakosoaji wanasema kuwa mpango huu umechangia matatizo ya madeni katika nchi kama Sri Lanka na Pakistan na umewaacha wakopeshaji wanaomilikiwa na serikali ya China na deni kubwa.
Makubaliano ya kubadilishana sarafu yamekuwa kipengele cha kawaida cha majibu ya mgogoro tangu mgogoro wa kifedha duniani wa 2007-08. Wakati wa msukosuko wa kiuchumi wa janga la Covid-19 mnamo Mei 2020, benki kuu kuu zilichota karibu dola bilioni 450 kutoka kwa njia za kubadilishana za Hifadhi ya Shirikisho la Amerika, kulingana na Benki ya Makazi ya Kimataifa. Hivi majuzi, Fed na benki kuu zingine nne pia zilitegemea njia zilizopo za kubadilishana kuweka dola kwenye mfumo wa kifedha huku kukiwa na shida kutoka kwa kuanguka kwa Benki ya Silicon Valley, na mikopo ya muda mfupi kawaida hulipwa ndani ya siku.
Utafiti mpya uliochapishwa Machi 27 unapendekeza kwamba makubaliano ya kubadilishana sarafu ya China na nchi zinazoendelea yana madhumuni tofauti na yale ya benki kuu nyingine kuu. Kulingana na utafiti huo, nchi hizi zinatumia njia hizo kuimarisha akiba ya kigeni ya benki zao kuu wakati wa msukosuko na kusaidia bajeti zao za serikali, badala ya kusaidia ukwasi. Hii kwa ufanisi inageuza PBOC kuwa mkopeshaji wa suluhisho la mwisho, jukumu ambalo kijadi hutekelezwa na IMF. Utafiti huo ambao ulifanywa na wanauchumi kutoka Benki ya Dunia, AidData, Chuo Kikuu cha Harvard, na Taasisi ya Kiel ya Uchumi wa Dunia ya Ujerumani, unaangazia kuongezeka kwa umuhimu wa madeni katika ushindani wa Marekani na China, huku mataifa hayo mawili yakipigana kutafuta njia bora zaidi ya kupata deni. IMF imeonya kwamba angalau dazeni tatu za nchi maskini zaidi duniani kwa sasa ziko kwenye dhiki ya madeni au ziko katika hatari kubwa ya hilo.
Kulingana na utafiti uliochapishwa Machi 27, makubaliano ya kubadilishana sarafu ya China yanatofautiana na mengine kwani nchi zinazoendelea zinatumia njia hizo kwa malengo mengine zaidi ya kuongeza ukwasi, kama vile kuongeza akiba ya kigeni na kusaidia kufadhili bajeti za serikali. Hii inafanya benki kuu ya China kuwa chanzo cha fedha za dharura, kwa kawaida jukumu la IMF. Wakosoaji wanasema kuwa mbinu hii ni kuangusha mkebe barabarani na inaweza kusababisha matatizo ya muda mrefu ya madeni kwa nchi zinazokopa. Utafiti uligundua uwiano kati ya kuchora chini ya mistari ya kubadilishana ya PBOC na deni kwa Uchina. Wakati China kwa kawaida huwapa wakopaji muda zaidi wa kulipa mikopo badala ya kusamehe deni, kuna dalili za China kuwa makini zaidi katika kusimamia upatikanaji wa laini za kubadilishana. Nchini Sri Lanka, kwa mfano, $1. Bilioni 4 za ubadilishaji wa laini za PBOC zimegandishwa hadi nchi ipate akiba ya kutosha ya kimataifa.